تبلیغات
بازاریابی شبکه ای پارس نیوشا نیک - بازاریابی شبکه ای
 
این وبلاگ به ارائه اطلاعات در مورد گروه بازاریابی شبکه ای خانواده کار آفرین با هدف حمایت و آموزش اعضای سازمان خود ایجاد گردیده است
  :: مدیر وب سایت : یاور نتورکران تیم جناب حبیب اللهی
قدرت نیوشا نیک در چیست ؟




» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

بازاریابی شبکه ای نیوشا نیک | کسب درآمد اضافه

   

وبلاگ اطلاع رسانی و پشتیبانی از اعضای خانواده کار آفرین

بازاریابی شبکه ای
جمعه 17 آذر 1391 ساعت 05:25 ب.ظ | | نوشته ‌شده به دست یاور نتورکران تیم جناب حبیب اللهی | ( نظرات )
بازاریابی شبکه ای به عنوان پدیده­ای نوظهور در دنیای تجارت دارای تعاریف بسیاری است که گاهاً این تعاریف با هم در تضاد نیز می­باشند. لذا برای دست­یابی به تعریفی نسبتاً دقیق ابتدا باید بدانیم بازاریابی چیست؟
 بازاریابی به فعالیتی واسطه­گری اطلاق می شود که فرد با ارائه توضیحاتی سعی در جلب نظر مخاطبین خود برای خرید و استفاده از محصولات مورد پیشنهادشده توسط او می­نماید.

 حال ممکن است این سوال مطرح گردد که تفاوت میان بازاریاب با فروشنده در کجاست؟ در واقع اختلاف اساسی این دو عنوان در این مطلب است که :

معمولاً فروشندگان ابتدا بازار هدف خود را انتخاب نموده و سپس با توجه به شرایط بازار اقدام به تهیه محصولات می­نمایند، تا با مراجعه افراد به عنوان مشتری به فروش کالا اقدام نمایند.

 اما

 معمولاً بازاریاب فارغ از قید مکان جهت پیدا کردن افرادی که ممکن است به کالای او احتیاج داشته باشند، کالای خود را به دیگران پیشنهاد می­دهد.

 یعنی فروشنده با مراجعه افراد به عنوان مشتری کالای خود را به فروش می رساند، در حالی که بازاریاب به تمامی افراد به عنوان مشتری نگاه کرده با عرضه کالای خود سعی در مشتری نمودن افراد می­نماید. به طور خلاصه می­توان گفت که فروشنده در صورت وجود نیاز به بازار وارد می­شود در حالی که هنر بازاریابی در این نکته نهان است که باید در عین ارایه­ی محصولات و خدمات، نیاز به استفاده از آن را نیز در فرد که یک مشتری بالقوه است به وجود آورد.

معمولاً در بازار سنتی تولیدکنندگان برای به فروش رساندن محصولات خود اقدام به جذب بازاریاب جهت فروش محصولات به فروشندگان و عمده­فروشان می­نمایند تا بازاریابان بتوانند با ارائه کالا به آنها زمینه­ی عرضه محصولات خود را در بازار مهیا سازند. با این اوصاف چرخه توزیع کالا در بازار سنتی حداقل دارای دو واسطه­ی اصلی است تا تولید کنندگان بتوانند محصولات تولیدی خود را به­دست مشتری یا مصرف کننده­ی نهایی برسانند. اما در واقع این چرخه شامل تولیدکنندگان، شرکت­های پخش و توزیع، بازاریابان، فروشندگان کلی، فروشندگان منطقه­ای و فروشندگان خرد می­باشد. جالب است بدانید که در اکثر کالاهای توزیعی 30% از قیمتی را که مصرف کننده بابت خرید کالا پرداخت می نماید در حقیقت مربوط به هزینه­ی خدمات توزیع کالا و واسطه­های موجود بوده است. به­بیان ساده­تر طی فرآیند رسیدن محصول به­دست مصرف­کننده­ی نهایی چیزی در حدود یک­سوم از قیمت نهایی کالای مصرفی افزایش پیدا کرده است، این در حالی است که ارزش­افزوده­ای در کالا ایجاد نشده و مسلماً مصرف­کننده­ی نهایی تمایلی در خرید خدمات توزیع نداشته، بلکه به جهت نیاز به کالای مورد نظر مجبور به پرداخت هزینه­های این خدمات شده است.

حال فرض کنید تولیدکننده­ای با ایجاد شبکه­ای گسترده از بازاریابان که هر یک می­توانند علاوه بر اینکه خود مصرف­کننده­ی کالا باشند مصرف آن کالا را به دیگران نیز توصیه نمایند، بتواند کالای خود را با حذف واسطه­ها از طریق فروش مستقیم به مصرف­کننده­ یا همان مشتری نهایی برساند. با این روش توزیع، علاوه بر اینکه تولید­کننده توانسته با حذف واسطه­ها کالای خود را به شیوه­ای بهتر به دست مصرف­کنندگان نهایی برساند، می­تواند هزینه­ی مربوط به خدمات توزیع کالا را نیز در میان شبکه بازاریابان خود تقسیم نماید که این امر می­تواند مسلماً موجب بالا رفتن رضایت مصرف کنندگان گردد. 

در واقع بازاریابی شبکه­ای روشی برای عرضه­ی محصولات است كه در آن تولید‌كننده به جای استفاده از واسطه­ها و پخش‌كننده‌ها كه معمولا حق كمیسیون بالایی دریافت می‌كنند، از طریق مشتریان خود و به صورت تبلیغ كلامی اقدام به عرضه و فروش محصولات خود می‌كند و مبلغی كه در سیستم توزیع سنتی به عنوان كمیسیون به واسطه­ها داده می‌شد، به مشتریان تعلق می­گیرد. مشتری در این روش به فروش محصولات تولیدكننده كمك می‌كند و از این راه برای خود منفعتی به دست می‌آورد كه به صورت تخفیف در خرید محصولات و مبلغی به­عنوان پاداش نقدی (پورسانت) می­باشد.

در سال 1965 میلادی تولیدکنندگانی که به دلایل مختلف امکان توزیع کالای خود را به شیوه سنتی نداشته و یا توزیع کالاهای تولیدی خود را به شیوه سنتی دارای توجیه اقتصادی نمی­دانستند اقدام به ایجاد شبکه­ای گسترده و وسیع از بازاریابان نمودند. این بازاریابان علاوه بر مصرف محصولات و توصیه مصرف آن به دیگران اقدام به جذب بازاریابان جدید هم نموده و با ایجاد مجموعه­های بزرگ برای خود زمینه درآمدزایی فراهم می­نمودند. این شیوه از توزیع کالا به قدری دارای جذابیت بود که به سرعت در میان اقشار مختلف جامعه نفوذ نمود.

متاسفانه به جهت عدم وجود قوانین و مقررات متناسب با این شیوه بازاریابی و فروش محصول، کم کم این شیوه توزیع از هدف اصلی که توزیع کالا و خدمات به صورت مستقیم بود منحرف گردید و افراد سودجو با ایجاد شرکت­هایی با محوریت عضوگیری به جای فروش محصول، خسارات فراوانی را به پیکره­ی اقتصادی کشور­ها وارد نمودند. فساد اصلی این شرکت­ها که با محوریت جذب افراد فعالیت می­نمودند در دو نکته اساسی نهفته بود؛

 اول

 در این شرکت­ها کالاها و خدمات عرضه شده برای فروش یا اصولاً موهوم و خیالی بوده و وجود خارجی نداشتند و یا با قیمت­هایی به مراتب بالاتر از قیمت واقعی به فروش رسانده می­شدند و افرادی که در این مجموعه­ها ورود پیدا می­کردند در واقع مبلغی را به عنوان حق عضویت پرداخت می­نمودند تا در آینده بتوانند از سود سرشاری که این دسته از شرکت­ها وعده می­دادند بهره­مند گردند. حال آنکه در واقع این وعده­ها برای اکثریت اعضا سرابی بیش نبود 

 دوم 

با توقف عضوگیری دیگر سودی در مجموعه توزیع نمی­گردید و این امر موجب می­شد تا افراد جدیدالورود نه تنها به سودی دست پیدا نمی­کردند، بلکه سرمایه­ی اولیه خود را نیز از دست می­دادند که این موضوع موجب ایجاد نارضایتی بخش کثیری از اعضا می­شد. این دسته از شرکت­ها بعدها با عنوان شرکت­های هرمی نام­گذاری شدند. در اکثر کشور­های دنیا فعالیت شرکت­های هرمی ممنوع و غیر قانونی اعلام شده است، در حالی که بازاریابی شبکه­ای به عنوان شیوه­ای کارآمد نه تنها مورد حمایت حاکمیت اکثر کشورها قرار گرفته، بلکه از طرف سازمان تجارت جهانی (WTO) به عنوان یکی از معیارهای عضویت کشورها در این سازمان قرار گرفته است.

دولت محترم جمهوری اسلامی ایران نیز با الگوبرداری از دیگر کشورهای پیشرو در این تجارت ضمن غیرقانونی اعلام نمودن فعالیت شرکت­های هرمی و برخورد جدی با فعالان این عرصه، با تصویب قانون مربوط به تجارت الکترونیک، فعالیت در زمینه­ی بازاریابی شبکه­ای را قانونی اعلام و وزارتخانه محترم صنعت، معدن و تجارت را به عنوان متولی امر جهت قانونمند نمودن فعالیت بازاریابی شبکه­ای تعیین نمود که این وزارتخانه نیز با تهیه دستورالعمل های مناسب و ارائه مجوز به متقاضیان فعالیت در این عرصه با رعایت الزامات مشخص اقدام به سالم­سازی فضا برای فعالیت بازاریابی شبکه ای نمود.


به عمده تفاوت شرکت­های هرمی غیرقانونی با شرکت­های قانونی فعال در زمینه­ی نتورک مارکتینگ در جدول زیر اشاره شده است :


( البته شایان ذکر است که طرح کامل این جدول در جزوه در اختیار شما همکاران قرار گرفته است )

با توجه به معیارهای که در جدول فوق بدان اشاره شد شناسایی فعالیت­های غیرقانونی هرمی از فعالیت­های قانونی شبکه­ای کاری بسیار ساده و راحت است، کافی است فرد پس از دریافت پیشنهاد فعالیت در یک شرکت و در زمان معرفی نحوه­ی عملکرد شرکت پاسخ چند پرسش اساسی را از فرد آموزش دهنده بخواهد :

1 – آیا برای ورود به کسب و کار خرید کالا از سمت شرکت اجباری است ؟

2 -  آیا محصولات شرکت واقعی و قابل عرضه است ؟

3 – آیا شرکت تنها بابت عضو گیری سودی پرداخت می نماید ؟

با تطبیق پاسخ سوالات با جدول فوق شما در مرحله­ی نخست اطمینان پیدا می­کنید که پیشنهاد ارائه شده به شما جهت فعالیت در یک شرکت هرمی غیر قانونی است و یا یک شرکت بازاریابی شبکه ای!

چنانچه اطمینان حاصل نمودید که شرکت در زمینه نتورک مارکتینگ فعال می­باشد و جهت فعالیت در این عرصه مجوزهای لازم را از مراجع صالحه اخذ نموده است وقت آن رسیده تا با دریافت آموزش های لازم و اختصاص زمان مناسب در راستای موفقیت گام بردارید 

نیوشانیک،نیوشا نیک، پارس نیوشانیک،بازاریابی شبکه ای،نتورک مارکتینگ، آموزش بازاریابی شبکه ای 









:: برچسب‌ها: بازاریابی شبکه ای , نیوشانیک , بازاریابی شبکه ای مواد غذایی , نیوشا نیک , پارس نیوشا نیک , نتورک مارکتینگ ,